De eerste bekerwedstrijd van het seizoen bracht SVF 2 naar SV Houten 3. Een ervaren ploeg die elkaar al jarenlang kent en aan de bal liet zien dat er nog altijd voldoende kwaliteit aanwezig is. Vooral op de momenten dat het tempo uit de wedstrijd gehaald moest worden, zag je de routine van de thuisploeg terug.
Maar eerlijk is eerlijk: na afloop ging het in de kleedkamer vooral over SVF zelf.
In de eerste helft zagen we namelijk veel terug van de zaken waar de afgelopen weken op getraind is. Er was veel beweging zonder bal, spelers durfden hun directe tegenstander op te zoeken en regelmatig werd er met goede combinaties onder de druk uitgespeeld. De intentie om vooruit te voetballen was duidelijk aanwezig en dat leverde meerdere goede aanvallen op.
Daarnaast hebben we ook het lef gezien dat we graag terug willen zien. Achterin werd regelmatig gekozen voor de voetballende oplossing, zelfs wanneer daar druk op stond. Dat leverde soms risico’s op, maar ook veel goede momenten. We willen spelers leren om situaties niet alleen vanuit hun directe tegenstander te beoordelen, maar juist vanuit de ruimte en de zone om hen heen. Het herkennen van ruimtes, het maken van de juiste keuzes en het durven voetballen onder druk zagen we steeds vaker terug. Dat is een ontwikkeling waar we als staf tevreden over zijn.
Ook in de pass- en trapvormen zagen we duidelijke verbeteringen. Daar zit nog ruimte voor verdere verfijning, zeker wanneer de vermoeidheid toeslaat, maar de ontwikkeling is zichtbaar. Hetzelfde geldt voor de conditie. Bij een aantal spelers zit dat al op een goed niveau, terwijl anderen daar de komende weken nog stappen in gaan maken.
Een speciaal compliment gaat uit naar Toon en Bram G. Beide 17-jarige spelers maakten voor het eerst echt kennis met het seniorenvoetbal. Ze hielden zich uitstekend staande en lieten zien over veel potentie te beschikken. Voor Toon werd het zelfs een extra mooie middag door zichzelf te belonen met een doelpunt. Een prima manier om je visitekaartje af te geven.
Ook Tiemen Brandts verdient een vermelding. Door de blessure van Stijn en het doorschuiven van Dustin naar SVF 1 mocht hij als gelegenheidskeeper onder de lat plaatsnemen. Een positie die niet dagelijks op zijn visitekaartje staat, maar die hij met veel inzet en enthousiasme invulde. De staf onderzoekt nog of hij daadwerkelijk keeper is geworden of dat dit een eenmalige carrièreswitch was.
Ondanks de uiteindelijke 3-2 nederlaag overheerst het gevoel dat er meer in had gezeten. Op verschillende momenten deed SVF zichzelf tekort, terwijl er juist ook veel goede dingen te zien waren. Tegen een ervaren tegenstander maken details soms het verschil en daar zit voor deze groep nog veel groeipotentie.
De eerste officiële wedstrijd van het seizoen leverde dus geen punten op, maar wel voldoende bevestiging dat deze groep op de goede weg is. Er werd gevoetbald met lef, energie en de bereidheid om nieuwe dingen te proberen. Dat lukt niet altijd direct en soms gaat dat gepaard met fouten. Maar juist door die keuzes te blijven maken, groeit een team.
Een supporter
PS: wil je SVF 2 blijven volgen? Dat kan via facebook & instagram!
