Vandaag op 25 oktober een tegenstander waar we ooit wel een keer tegen gevoetbald hebben, maar dat was voor de beker. Een redelijk onbekende club derhalve, maar Eminent Boys voerde wel de ranglijst aan tot op heden. Oftewel: een mooie aangelegenheid om te zien waar we ongeveer staan. En natuurlijk is het nog veel te vroeg in het seizoen om daar al zinnig iets over te kunnen zeggen, maar met name voor het goeie vertrouwen binnen het team kan een overwinning op de koploper goeie dingen doen. Op dus naar Utrecht Noord en richting “sportpark Zuilen” waar een club of drie bivakkeren. HMS, Kismet en ook dus Eminent Boys spelen hier hun thuismatches. Veel bekender was natuurlijk ooit dit sportpark met destijds betaald voetbalclub Elinkwijk. Een poster in de kantine van Eminent Boys (verderop in dit verslag afgekort tot EB) met daarop Erwin Sparendam, is hier nog een stille getuige van. Best bijzonder (maar wel mooi) dat bij Eminent Boys deze poster in de kantine hangt….
Geen fijn weer overigens om langs de lijn te staan vandaag, met regen en vooral ook veel wind. SVF start met de wind in de rug en legt een goeie eerste helft op de mooie kunstgrasmat. Vanaf het begin wordt “scherp” gevoetbald en met overtuiging gewerkt. Het eerste schotje van Sander gaat nog over, maar de waarschuwing aan EB is gegeven. EB lijkt over een wat oudere, maar wel zeer geroutineerde ploeg te beschikken. Snel zal blijken dat er uitstekende en vooral technische voetballers in lopen, maar ook liet EB zien dat voor wat betreft “afwerken” nog wel wat lessen “afgewerkt” mogen worden. Dat deed SVF veel beter, want in de 5e minuut al stuurt Sander met een prima pas Rik richting de goalie van EB en met een prachtige boogbal verschalkt hij de keeper. Vier minuten later is het Rik die een prima assist weet af te leveren richting Erik en die laat weer zien dat hij een aanwinst is binnen dit team. Erik scoort 0-2 en dat geeft een rustig en goed gevoel. SVF creëert het hele seizoen al best behoorlijk wat kansen en ook vandaag is dat niet anders. Rik (met nóg een lob) , Sander, (gelegenheidspits) Gijs en ook Vince (goed bezig) krijgen mogelijkheden, zonder succes. Erik wordt nogeens (naar onze mening) binnen de 16 getorpedeerd, maar de goed leidende scheids Noordam ziet er geen 11-meter in. En zo verzuimen de Cothenaren om de wedstrijd al in de eerste helft definitief op slot te gooien. Vijf minuten voor de rust vinden EB spelers het nu wel welletjes en zij dringen de Groen-witten naar achter. Met name hun linksback kreeg trouwens de hele eerste helft al best wel (te) veel ruimte, maar dat had nog geen gevolgen. SVF moet nu met “alle hens aan dek” proberen de rust te halen, met de 0-2 op het bord. Al eerder vertelden we dat EB met goed voetbal probeerde de bakens te verzetten. En tot aan de 16 meter-lijn lukt dat allemaal nog wel, maar de Utrechters waren (gelukkig voor ons) zeer matig in de voortzetting richting het doel. Maar toch óók mag gezegd worden; dat SVF met het “vooruit verdedigen” goed bezig was. En deze manier van voetballen ligt ons ook wel; lekker werken en vooral als team bezig zijn en vandaag ook gewoon weer in de omschakeling aanvallend gevaarlijk blijken. Rust derhalve gehaald met de 0-2 score.
De tweede helft werd dus gestart met de wind tegen. Nou hoeft dat niet altijd een probleem te zijn en zeker wanneer je probeert te blijven voetballen. EB start voortvarend en het siert hen; dat ze geen genoegen nemen met het feit om straks “koploper af te zijn”. Een fraaie omhaal van EB gaat maar net over het domicilie van onze keeper en bovendien laat Marcel ook vandaag weer zien in “goeie doen” te zijn. Een goeie keeper kan punten pakken en later zal blijken dat dit vandaag ook zo is! EB is voetballend nu duidelijk de betere, maar het afwerken wil maar niet lukken. SVF heeft het gewoon goed staan vandaag en speelt in totaliteit een solide partij. En waar we vaak nog weleens te ver terugzakken en dan goals om onze oren krijgen, gebeurt dat vandaag niet. Ook SVF blijft kansen krijgen middels Erik en de ingevallen Wessel de Gier. Iets meer aansluiting had voor grotere problemen voor EB kunnen zorgen denk ik. Een pittige overtreding op Rik wordt ook nu niet met geel bestraft. Scheids van de dag wil kennelijk de kaarten “in de zak houden”. En eerlijk is eerlijk: dat lukte hem ook best aardig, want beide ploegen accepteerden vrij goed zijn beslissingen. Uiteindelijk zo’n belangrijke wedstrijd met 1 keer geel en verder zonder problemen beëindigen, dan doe je het gewoon goed! Het gaat nu “over en weer” en we weten dat de overwinning nog lang niet over de streep is. Dat realiseert zich kennelijk ook Marcel, want met een echte wereldredding houd onze “financieel deskundige” EB van scoren af. Echt een zeer belangrijke redding, welke aan het einde van de strijd zeker één, maar misschien wel de drie punten opleverde. Twee minuten voor tijd valt dan toch het best wel verdiende doelpunt voor EB. Goed uitgespeeld zet men nu wél door tot over de doellijn en de stand komt op 1-2. Is dat doelpunt te laat? Of wordt het met circa 5 a 6 minuten blessuretijd dan toch nog een andere eindstand? Maar dat gebeurd dus niet en zelfs krijgen we nog een 100% kans om de 1-3 te scoren. Bas de Bruin komt goed door op links maar weet de bal maar nét niet bij Daan de Kruif te bezorgen, door tussenkomst van een verdediger. En dan volgt toch het eindsignaal van best weer een aardig potje voetbal. We zeiden het al: een solide SVF bleef onder druk zelf best redelijk goed voetballen en mede dank zij ook prima wissels werd een belangrijke overwinning behaald. Ook goed coachwerk mag gezegd worden, met onder andere Gijs de With in de eerste helft als gelegenheidspits en in de tweede helft als voorstopper, met Dennis van Wijk nu als nummer 6 op het middenveld. Kortom: ondanks het zeer matige weer trok SVF hier zich weinig van aan en trok zelfs aan het langste eind met een degelijke (ik noem het: solide) 1-2 overwinning.
MOTM vandaag zeer terecht onze doelman Marcel Laros. Drie vragen aan Marcel:
EB voetbalde technisch beter dan wij, waren het dan “gestolen punten”? Marcel: nee, we deden wat we eerder dit seizoen nalieten: namelijk kansen afmaken. Met name Rik liet zien dat hard blijven werken vanzelf resulteert in doelpunten en assists. En zo stonden we al snel met 0-2 voor. We waren volgens plan scherp en gevaarlijk in de omschakeling en we hadden bij rust ook met 4-0 voor kunnen staan.
Wat deden wij goed? Zeker de eerste helft? Marcel: we hadden n.a.v. deze wedstrijd tegen de koploper afgesproken een week vol gas te trainen en met zelfvertrouwen de wedstrijd tegemoet te zien, met ook een duidelijk plan. Dinsdag en donderdag (weliswaar met een kleine groep) is er hard getraind en dat kwam er tijdens de wedstrijd uit. Hard werken, vuile meters maken zonder bal en als collectief. We stonden het laatste half uur onder stevige druk, maar bleven werken en gaven eigenlijk weinig echte kansen weg.
Jij had een paar cruciale reddingen, vooral die laatste waardoor we de nul nog hielden tot twee minuten voor het einde. Marcel: ik denk dat ik de laatste weken goed in vorm ben, maar uiteindelijk sta je er om gewoon ballen tegen te houden. Als je dat dan op beslissende momenten kan doen, dan is dat lekker. Maar de overwinning en de sfeer en festiviteiten na afloop geven nog veel meer voldoening. Als we deze lijn doortrekken, dan durf ik al wel voorzichtig te kijken naar een 1e periode… En tsja…… wat moet ik daar nog meer over zeggen? Nou dit dan nog: van harte met de Was bij Duurstede bon en het lekkere Broodje van de Buurman!
Aanstaande zaterdag thuis tegen de “oude” club van onze trainer Martijn Verkerk. Dat zal wat worden denk ik: revanchegevoelens bij deze en/of gene? Of “ouwe jongens krentenbrood?” We gaan het zien vanaf 14.30 uur, ben zeer benieuwd of we in de race blijven.
Groet, Kees
