Afgelopen zaterdag stond voor SVF2 de laatste competitiewedstrijd van het seizoen op het programma, waarbij ditmaal v.v. ‘t Goy onze gastheer is. Inzet voor SVF is vandaag de drie punten, om daarmee dit seizoen met opgeheven hoofd af te kunnen sluiten.
Precies 12:00 uur blaast de scheidsrechter voor het begin van de wedstrijd. Net als de thuiswedstrijd is direct sprake van een strijd tussen twee gelijkwaardige ploegen, beiden beschikkend over jong talent. De ploeg van ‘t Goy heeft de eerste helft een licht overwicht, maar SVF is in de omschakeling een aantal keren gevaarlijk. De eerste helft vallen drie dingen op: Kees Merkx, die als keeper wederom een puike wedstrijd keept, Hugo die na twee rushes eventjes ‘stoom af moet blazen’ in de bosjes en natuurlijk Duncan, die SVF met twee goals op voorsprong schiet. Tussendoor scoort ‘t Goy eenmaal, als gevolg waarvan met een 1-2 ruststand de kleedkamer wordt opgezocht. Fantastisch om de strijdbaarheid aan te horen in de kleedkamer!
Helaas zet ‘t Goy een tandje bij in de tweede helft en weet binnen vijf minuten de gelijkmaker te scoren: 2-2. Dat is een domper, maar SVF gaat niet bij de pakken neerzitten. In tegendeel, ook SVF schakelt door naar de volgende versnelling. De aanwezige toeschouwers zien de spanning met de minuut toenemen. Nieuwe kansen worden gecreëerd, maar geen van beide ploegen weet de denkbeeldige trekker over te halen. De wedstrijd lijkt op 2-2 uit te draaien, totdat Hugo, als de enige echte ‘handenbinder’, in een scrimmage zijn hoofd tegen de bal weet te zetten en de 2-3 laat aantekenen! ‘Winning in the dying seconds’ zeggen de Engelsen dan, duidend op de lekkerste overwinningen…! En dan moet er, niet voor het eerst dit seizoen, een groepsfoto gemaakt worden…
Met deze overwinning is een einde gekomen aan een zeer bewogen seizoen. Inclusief de bekerwedstrijden werden de eerste negen(!) wedstrijden dit seizoen verloren. Lange tijd had dit team geen vaste keeper en de eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat ‘het dubbeltje vaak niet de goede kant op viel’. Maar jullie hebben met elkaar de schouders eronder gezet om, met geweldige hulp vanuit andere teams, uit te groeien tot een ploeg die zeer moeilijk te verslaan was. Na een puntloze laatste plek in de competitie overwon de positiviteit en werden wedstrijden gewonnen. En niet tegen de minste tegenstanders. Kampioenskandidaten CDW en Houten werden verslagen en zelfs de uiteindelijke kampioen DOVO werd twee keer ‘het vuur aan de schenen gelegd’. Al met al werden in de tweede helft van de competitie nog achttien punten vergaard, wat een prestatie van formaat genoemd mag worden!
En dat niet alles vanzelf is gegaan dit seizoen, dat is geen geheim. Daarom een groot woord van dank aan Hans Kooij! Hij heeft halverwege het seizoen de handschoen opgepakt en op karakteristieke wijze de ploeg aan de praat gekregen. Hans, namens het hele team: ENORM BEDANKT!
Hoewel de reguliere competitie ten einde is, neemt SVF op 30 mei 2026 deel aan een groot toernooi bij ‘t Goy. Op 13 juni 2026 zal het seizoen worden afgesloten met een barbecue bij familie Vernooij; er zal dan vast nog wel teruggekeken worden op dit memorabele seizoen…
