Voor de eerste wedstrijd na de winterstop, trokken we naar het Marco van Basten sportpark in het Utrechtse. Het is dan 31-01-2026 en de tweede helft van het seizoen is dus nu gestart. Het “uitvak” is met in totaal 4 supporters erg matig bezet, maar de “diehards” zijn er in ieder geval. Hopen (en daar gaan we vanuit) dat dit aanstaande zaterdag weer “ouderwets” zal zijn, met vele thuis-supporters. Mooi sportpark, best leuke club, maar een droevig kunstgrasveld. Ik had het daar nog effe over met de grensrechter van PVC en die meldde dat het weliswaar een vrij nieuw veld betreft, maar inderdaad vermoedelijk behoorlijk foutief is aangelegd. Het tweede kunstgrasveld bij de Patronaats Voetbal Club, opgericht door kapelaan Jan van Wij, is veel beter dan het hoofdveld. Maar ja; we begrijpen ook wel dat het eerste elftal zijn wedstrijden speelt op het “eerste” veld.
PVC had was een beetje stroef begonnen aan de competitie, maar is inmiddels wel op stoom gekomen. De laatste 4 wedstrijden leverden hen 10! punten op en dat betekend dan in deze klasse dat je weer mee gaat doen bovenin. Dus zowel voor PVC alsook voor SVF zaak om bij te blijven en in ieder geval minimaal (in een uitwedstrijd) een punt uit het vuur te slepen. En zo’n wedstrijd werd het dan ook, met twee behoorlijk gelijkwaardige ploegen, die er alles aan deden om de winst te pakken. PVC begon fel aan de strijd en zette de groen-witten onder druk. Dat leverde na 8 minuten al een grote kans op voor de rechterspits, die na een diepe bal geheel vrij op kon stomen richting het doel. Gelukkig had deze beste man het vizier nog niet op scherp staan en verdween de bal voorlangs het domicilie van onze Marcel. En zo is het eerste kwartier de thuisploeg duidelijk de meerdere, hoewel SVF prima en compact verdedigd. Na dat mindere kwartiertje komt SVF beter in de wedstrijd en we krijgen behoorlijke mogelijkheden en zelfs een grote kans om de score te openen. Met pogingen van Didi, Stijn en Sander trachten we de goalie van PVC te “kraken”, maar voorlopig zijn we nog niet voldoende in staat om het “genadeschot” te geven. Zeker ook PVC blijft gevaarlijk en zo ontstaat er een open strijd met af en toe best goed voetbal. De grootste SVF-kans komt op naam van Sander, die een voorzet van Rik te gehaast wil deponeren tot doelpunt. Hier had wel even gecoacht moeten worden; met de boodschap dat Sander meer tijd had dan dat hij zelf dacht. Les voor iedereen: blijf communiceren en coach elkaar! Tussen al dit geweld door ontpopt Marcel zich tot een behoorlijke “sta in de weg” voor PVC. Diverse reddingen zorgen er voor dat de ruststand op het inmiddels welbekende “Frits van Turenhoutje” (google maar eens: “nul-nul”) blijft staan en ook in zelfs de 45e minuut moet Marcel nog een keer zijn kunsten vertonen om de draw de kleedkamer in te loodsen. Een eerste helft sluiten we af met een weliswaar iets beter PVC, maar ook met een SVF wat goed meedoet en vooral niet in paniek raakt.
Na een lekker bakkie warme chocomel (gekregen van Arnold) gaan we de kou weer in voor de “second opinion”. Ook nu begint PVC weer sterk en na 3 minuten knalt de nummer 10 van onze tegenstander op bijzonder fraaie wijze de 1-0 binnen. Een doelpunt waar je als supporter van de tegenpartij best van kunt genieten. Marcel keepte een prima partij maar was volledig kansloos met deze kogel in de kruising. Doet me weer effe denken aan “onze” Herman; die ooit als keeper een dergelijke doelpunt om z’n oren kreeg en ging applaudisseren voor de doelpuntenmaker… Uitstekende voetballer trouwens die spits van PVC, ondanks dat Dennis hem prima partij bood. En met Nando als slot op de deur, werd het de voorhoede van PVC goed moeilijk gemaakt. In de thuiswedstrijd had ik al gezien dat PVC een goeie ploeg heeft. Met name de nummers 9 en 10 maar ook de linksback en de aanvoerder kunnen “een aardig balletje trappen 😊” Sander en Erik hadden het dan ook best moeilijk en kwamen (nog) niet echt uit de verf. Zeven minuten na de rust had PVC de wedstrijd op slot kunnen gooien want ze krijgen een 200 % kans, althans zo zag en benoemde “voetbalkenner” Ton Laros die mogelijkheid voor de thuisclub. Op onnavolgbare wijze weet Marcel echter een doelpunt te voorkomen en SVF in de race te houden.
Zo heel langzamerhand gaat SVF zich toch steeds méér laten gelden. Enkele spelers van PVC beginnen vermoeidheidverschijnselen te tonen en het lijkt nu toch wel dat SVF conditioneel beter op orde is dan de thuisclub. Een vrije bal van Didi op de rand van de 16 meter kan nog wel gepakt worden door de keeper, maar SVF voert wel de druk op. Trainer Martijn Verkerk wisselt op tijd een aantal moegestreden spelers en ook Gijs van Woudenberg wordt gebracht. En dan weten wij Cothenaren dat wanneer Gijs er zin in heeft, er soms mooie dingen kunnen gebeuren. PVC heeft dan inmiddels ook al wel de paal achter Marcel geraakt en de “zelfstandige hypotheekadviseur” heeft ons reeds enkele keren in leven gehouden, maar in het laatste kwartier schroeft een nu beter SVF de duimschroeven nog maar eens aan jegens de kennelijk vermoeide thuisclub. Vijf minuten voor het einde geeft Didi een uitstekende voorzet op Gijs van Woudenberg en op techniek weet hij fraai de gelijkmaker te scoren. Maar het mooiste moment wordt bewaard voor de laatste minuten. Gijs bereikt met een schitterende bal Erik en ook Erik heeft ondanks een moeilijke wedstrijd een behoorlijk scorend vermogen (weten we) en dat bewijst hij ook vandaag met de winnende 1-2.
En zo pakken we een misschien ietsje “lucky” driepunter bij een concurrent voor de bovenste plekken op de ranglijst… Hoewel, “lucky…”: er is wel degelijk iets zichtbaar aan het worden bij SVF. We raken niet zo snel meer in paniek na een achterstand, mede omdat we weten dat we spelers hebben die “vanuit niks” mooie dingen kunnen doen. En ook worden we stabieler is mijn mening, met spelers die gewoon steeds beter worden en dúrven te voetballen! Didi van Gelder is een grote aanwinst natuurlijk, maar zeker de rest van de ploeg heeft hier wel degelijk grote inbreng. Een Dennis die het gewoon prima doet, Stijn die soms iets te balverliefd is maar ook vandaag weer prima speelt en van de Terlouwtjes weten we gewoon dat dit fikse kuitenbijters zijn… Je zal maar duels uit moeten vechten met die twee, daar zou ik persoonlijk niet vrolijk van worden… 😊 En een middenveld met Didi, Jesse en Rigino misstaat gewoon niet op dit niveau, maar misstaat ook niet in de vierde klasse… Ook Rik en Gijs de With lieten goeie dingen zien. En wanneer je ook nog dergelijke wissels in kunt brengen en als Marcel zulke wedstrijden blijft keepen (wel iets meer klemmen Marcel…) dan kan het nog een mooie tweede helft van het seizoen worden.
We waren vandaag misschien niet beter dan PVC, maar we stonden er wel als team! En we hebben een paar spelers die dan tóch net effe het verschil kunnen maken. En dat is volgens mij wel de correcte analyse van deze wedstrijd. MOTM vandaag Didi van Gelder, want die bleek vandaag toch de motor/aanjager te zijn. Van harte Didi, ik hoop dat je een mooie rol kunt spelen vanaf nu binnen dit team. Maar eerlijk is eerlijk: de hele ploeg verdiende complimenten met vooral ook Marcel, met in de laatste minuut nog een cruciale redding. En zo verdient ook hij de titel MOTM en hebben we er dus twee vandaag. De Was bij Duurstede en Broodje bij de Buurman bonnen zijn jullie van harte gegund.
Een lekkere terugreis naar Cothen is ons deel dus deze keer en ook verheug ik me op de avond, met het winterconcert van onze (ook dorpsclub) muziekvereniging Excelsior. Mijn weekend kan niet meer stuk. Aanstaande zaterdag thuis tegen Overvecht-de Dreef en daar hebben we wat mij betreft nog wel (op een goeie manier!) een appeltje mee te schillen… Het verspelen van de eerste periode titel zit mij (en ik hoop ook onze spelers) namelijk nog best een beetje dwars😊 O…., en als allerlaatste: best goed gefloten en niet opgevallen door scheidsrechter Sungur, prima!
Groet en tot zaterdag:
Kees
