Een dag om nooit te vergeten
Het begon als een regenachtige dag, en zo eindigde hij ook. Althans, voor de tegenstanders dan. Want hoewel ze keihard werden afgedroogd, liepen ze toch zeiknat van het veld af. Of dat nou kwam door de regen of de tranen, laten we maar in het midden.
Eerlijk is eerlijk, tegen dit elftal viel vandaag niet op te boksen.
Roel had een wedstrijd van ongekende klasse. Zes doelpunten — ja, je leest het goed, zes. Ze noemen hem niet voor niets de roomblanke Pelé van de Lage Landen. Waar hij ook liep, de bal leek vanzelf zijn voeten te vinden.
Daarnaast stond onze spits Toon weer in topvorm. De man met de nummer 9 op zijn rug en de club in zijn hart. Als Toon in de zestien komt, weet je dat er wat gaat gebeuren.
En dan hebben we het nog niet eens over Rigino, ons kopkanon. Zodra hij het veld opdrentelt, begint zelfs Luuk de Jong zenuwachtig om zich heen te kijken. Het lijkt inmiddels gewoonte te worden dat hij er elke wedstrijd eentje binnenramt met zijn hoofd — een loeier van een kopbal waar geen enkele keeper iets tegen kan doen.
De tegenstanders hebben het geprobeerd, echt waar. Maar wat wil je ook, als je tegenover zulke toppers staat. Spelers die negentig minuten lang blijven gaan alsof ze net begonnen zijn.
Eindstand: 1-15.
Een uitslag voor in de geschiedenisboeken. Wat een dag, wat een team, wat een wedstrijd.
